Het is nu vr jul 21, 2017 4:54 pm




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 2 berichten ] 
 Emancipatie van vrouwen blijft achter 
Auteur Bericht
Addicted
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr jan 10, 2003 7:01 pm
Berichten: 8759
Woonplaats: Tiel
Bericht Emancipatie van vrouwen blijft achter
DEN HAAG - De emancipatie van vrouwen in Nederland loopt achter. Het streven van het ministerie van Sociale Zaken om 65 procent van de vrouwelijke beroepsbevolking aan het werk te hebben in 2010, wordt waarschijnlijk niet gehaald. Vorig jaar bedroeg de arbeidsparticipatie van vrouwen nog 55 procent en er is momenteel sprake van een groei van 1 procentpunt per jaar.

Dat blijkt uit de Emancipatiemonitor 2004, die maandag is verschenen. De monitor is door het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) en het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) opgesteld op verzoek van het ministerie van Sociale Zaken.

"Vrouwen zullen zich naar verwachting weer eerder terugtrekken van de arbeidsmarkt of minder gaan werken en mannen zullen wel meer gaan werken" , aldus het SCP en CBS in de epiloog. Naast de economische malaise is " een niet zo krachtig emancipatiebeleid van de overheid" een van de oorzaken.

Volgens de instituten zullen de nieuwe verlofspaarregeling, de Wet arbeid en zorg en de Wet Kinderopvang vrouwen naar verwachting weinig helpen om arbeid en zorg te combineren. Ook de plannen van werkgevers om de werkweek te verlengen, betekenen naar verwachting een stap terug.

Het aandeel van vrouwen dat haar baan opzegt na de geboorte van het eerste kind is weliswaar sterk gedaald van een kwart in 1997 naar 10 procent in 2003. Wel gaan moeders vaak minder werken. Vaders doen dat zelden.

Een aanpassing van de taken wordt de laatste jaren minder belangrijk gevonden. Zo zei in 2002 de helft van de mannen en vrouwen een gelijke verdeling belangrijk te vinden, terwijl dat in 1997 nog ruim 60 procent was. Ook vindt de laatste tijd bijna de helft dat het gezinsleven er onder lijdt als een moeder een volledige baan heeft, tegen een kwart in 1991. Verder worden vrouwen nu vaker geschikter bevonden voor de opvoeding van kleine kinderen.

De gedachte dat vrouwen meer gaan werken als mannen een stapje terug doen, gaat volgens het SCP en CBS ook maar voor een beperkt deel op. Slechts een op de vijf vrouwen gaat meer werken als de partner de arbeidsduur verminderd. Een grotere bijdrage van mannen aan zorgtaken is voor een op de tien vrouwen reden om meer te gaan werken. Van groter belang is of vrouwen hun werktijden kunnen afstemmen met taken thuis en de financiële gevolgen van minder of meer werken.
LET OP E M B A R G O

_________________
Piracy - Now Playing at a Website near you...


ma dec 13, 2004 2:46 am
Profiel WWW
Addicted
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr jan 10, 2003 7:01 pm
Berichten: 8759
Woonplaats: Tiel
Bericht 
Zoals te verwachten bakt trouw een interessanter artikel van het rapport dan de telegraaf...

Emancipatie / De baas heeft meer invloed dan de staat
door Maaike Bezemer en Anniek van den Brand
2004-12-13

Wil je als vrouw hogerop, zorg dan dat je werkt bij een bedrijf waar een vrouw de baas is. Een vrouwelijke werkgever heeft dik tien procent meer vrouwen in dienst dan een mannelijke. Het aandeel vrouwelijke leidinggevenden ligt bijna 18 procent hoger en er zit maar liefst een kwart meer vrouwen in de top.

Nog een tip om het als vrouw ver te schoppen: zoek een functie in de publieke sector. Dat verhoogt de kans op een plek aan de top aanzienlijk. In het 'echte' bedrijfsleven ligt dat toch moeilijker. Ook maakt de bedrijfstak veel uit: in de industrie is het sappelen voor vrouwen, terwijl een kleiner bedrijf doorgaans vrouwvriendelijker is.

Dat blijkt uit de Emancipatiemonitor 2004, een tweejaarlijks onderzoek naar de stand van emancipatie van de vrouw, uitgevoerd door het Sociaal Cultureel Planbureau en het Centraal Bureau voor de Statistiek.

'Het is tijd voor een doorbraak van vrouwen op hogere functies', luidt een zin uit het Meerjarenbeleidsplan Emancipatie van vijf jaar geleden. De verwachting is dat het nog vijftig jaar duurt voordat vrouwen en mannen evenredig vertegenwoordigd zijn op topposities. Alleen zeer effectieve maatregelen kunnen dat proces versnellen.

Emancipatie van vrouwen staat niet hoog in het vaandel van werkgevers. Meer dan de helft, 59 procent (van 619 ondervraagde werkgevers), meent dat er veel te veel ophef wordt gemaakt over de positie van vrouwen binnen bedrijven en vindt het eigenlijk vooral irritant gezeur. Daarmee zijn ze een stuk conservatiever dan de Nederlandse bevolking.

Opmerkelijk is de negatieve houding van werkgevers jegens deeltijdwerk. Terwijl Nederlanders -en vooral vrouwen- in groten getale kiezen voor het opgeven van de voltijdsbaan, vindt de helft van alle werkgevers dat werken in deeltijd leidt tot coördinatie- en managementproblemen.

Kirsten Kuipers is drieëneenhalve dag per week projectcoördinator en onderzoeker bij het Centrum voor Milieuwetenschappen en Duurzame Ontwikkeling van de Radboud Universiteit Nijmegen. Vier maanden geleden beviel ze van haar tweede kind. Ze zou graag een promotieonderzoek beginnen, maar dat zit er even niet in. ,,Dan moet ik toch echt meer tijd hebben.''

Het is niet altijd even makkelijk om werk en zorg te combineren. Maar het kan, zegt ze. ,,De gedachte dat je niet kunt werken en zorgen tegelijk komt vooral voort uit een verkeerd referentiekader; dat van mannen die veertig of meer uur per week werken. Als de wil er is, valt er veel te organiseren.''

Ze heeft het getroffen met haar baas: ,,Die vindt het goed dat ik tussen de middag naar huis ga om mijn zoon te voeden. Hij gaat er gewoon vanuit dat ik mijn werk goed doe en het maakt hem niet zoveel uit op welke tijden dat is.''

Kuipers vindt het belangrijk dat meer vrouwen op hoge posities komen. ,,Ik denk dat ze verandering en verbetering kunnen brengen. Meer luisteren, een bredere blik, niet alleen op winst gericht. Als je nu naar besturen kijkt, van bedrijven, van universiteiten, dan zijn het allemaal mannen. Dat moet veranderen.''

Zelf doet ze daar even niet aan mee. Vooral omdat ze de zorg voor haar jongste niet aan vreemden wil uitbesteden.

De capaciteiten van vrouwen staan niet ter discussie bij werkgevers; de leiderschapsstijl en de leidinggevende capaciteiten van vrouwen worden even hoog gewaardeerd als die van mannen. Het grote probleem is, volgens de werkgevers, dat veel vrouwen in deeltijd willen leidinggeven. De kosten die gemoeid zouden zijn met het creëren van deeltijdbanen op hoog niveau wegen volgens hen niet op tegen de baten. Van de werkgevers vindt 42 procent dat de hoofdverantwoordelijkheid voor de zorgtaken thuis niet valt te combineren met een leidinggevende functie.

De houding van de werkgever blijkt van groot belang voor het aandeel leidinggevende vrouwen in een organisatie. Is de werkgever negatief over leiding geven in deeltijd, dan zijn er in alle lagen van de organisatie minder vrouwen. Doet de werkgever er niet zo moeilijk over en staat hij of zij voor daadkrachtig beleid om de doorstroom van vrouwen naar hogere functies te verwezelijken, dan werken in alle lagen van de organisatie meer vrouwen. Uit het onderzoek van SCP en CBS blijkt dat de houding van de werkgever veel meer effect heeft dan overheidsmaatregelen zoals ouderschapsverlof en streefcijfers.

Vrouwelijke werkgevers staan positiever tegenover emancipatievraagstukken dan mannen. Onder hun leiding is het aandeel vrouwen in alle lagen van de organisatie hoger. Voor het verbeteren van de positie van vrouwen in een organisatie blijkt het belangrijk om vrouwen als voorbeeld te hebben.

Al sinds de eerste nota over emancipatiebeleid uit 1976 behoort het vergroten van het aantal vrouwen in besluitvormende functies tot de speerpunten van de overheid. Aanvankelijk ging de aandacht alleen uit naar vrouwen in de politiek en het openbaar bestuur. Later werd het beleid onder de noemer 'positieve actie' breder. Sinds halverwege de jaren tachtig is het idee dat vrouwen evenredig vertegenwoordigd moeten zijn op alle niveaus in zowel de private als de publieke sector.

Een aantal bedrijven neemt gerichte maatregelen om vrouwelijk talent op te sporen en vast te houden. Omdat ze vinden dat al het talent benut moet worden dat binnen de maatschappij aanwezig is, of omdat ze merken dat bedrijven waar voornamelijk mannen werken minder goed aansluiten op de markt en de samenleving, of omdat vrouwen vaak beter communiceren en samenwerken. Voorbeelden van bedrijven die echt werk maken van de doorstroming van vrouwen zijn Shell, Delta Lloyd en ING. Ook bij de overheid en in de non-profitsector zijn diverse initiatieven genomen om vrouwen door te laten stromen naar hogere functies. De gemeente Amsterdam bijvoorbeeld, en ook het ministerie van defensie -waar het aantal vrouwen van oudsher, en nog steeds bedroevend laag is.

Edith Codrington werkt veertig uur in de week als accountant bij Defensie. Op haar afdeling is 20 procent vrouw,voor Defensie uitzonderlijk hoog. Codrington zou een evenwichtiger samenstelling toejuichen. ,,Vrouwen kijken toch anders tegen dingen aan. Ze gaan anders om met medewerkers, wat socialer, meer in de persoon geïnteresseerd.''

Het is ook de bedoeling dat het aantal vrouwen bij Defensie toeneemt. Tot dertig procent om precies te zijn, zo staat in het Actieplan Gender. Een van de manieren om vrouwen omhoog te helpen is het
overheidsproject Mixed: vrouwen met ambities krijgen een mentor toegewezen, een hogere in rang die hen gedurende negen maanden begeleidt en coacht. Codrington deed er ook aan mee. Ze voerde zeven gesprekken en weet nu vooral wat haar sterke en zwakke kanten zijn. ,,Wat dat betreft zou het ook voor mannen handig zijn.''

Codrington is bewust met haar loopbaan bezig, maar merkt dat ze toch minder opvalt dan haar mannelijke collega's. ,,Vrouwen en mannen hebben hier op zich dezelfde kansen, maar mannen profileren zich meer. Als ze een resultaat hebben geboekt, lopen ze daarmee te koop.''

Maatregelen om vrouwen aan de bak te krijgen en te houden zijn er legio. Ze variëren van flexibele werktijden en thuis- en telewerken tot duobanen voor leidinggevende functies en betaald ouderschapsverlof.

Wat de effecten van de maatregelen zijn, is slecht na te gaan, constateren de onderzoekers van CBS en SCP. Vaak wordt een project met veel tamtam gelanceerd, maar sterft het een stille dood. Incidentele maatregelen leveren weinig op.

Over het algemeen lijkt te gelden dat niet één soort maatregelen het beste resultaat geeft, maar dat de kracht juist ligt in maatregelen die elkaar aanvullen.

Een project dat door de schrijvers van de Emancipatiemonitor erg succesvol wordt genoemd is Aspasia. Vrouwelijke universitair docenten konden op voordracht van hun universiteit een onderzoeksaanvraag indienen bij de Nederlandse organisatie voor wetenschapplijk onderzoek (NWO). Werd de aanvraag goedgekeurd, dan verplichtte de universiteit zich tot het onmiddellijk bevorderen van deze universitair docent (ud) tot universitair hoofddocent (uhd). Bij een positieve beoordeling na vijf jaar moet de universiteit de benoeming permanent maken.

Addy Johnson is sinds kort hoogleraar arbeidspsychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ook in haar vak ziet ze dat het aantal vrouwen afneemt naarmate de carrièreladder hoger wordt beklommen. ,,Van de psychologiestudenten is meer dan tachtig procent vrouw, bij aio's (assistenten in opleiding, red.) is de verdeling nog maar fifty-fifty. Met elke stap wordt het minder.''

Johnson was universitair docent aan de Universiteit Utrecht. Ze nam deel aan het Aspasia-programma en diende een onderzoeksvoorstel in. Dat werd goedgekeurd. Johnson weet niet of ze haar carrière te danken heeft aan de subsidie. ,,Het helpt natuurlijk wel, maar ik heb nooit het idee gehad dat ik het niet verdiende.'' Wel vindt ze het raar dat er ineens een functie van hoofddocent gecreëerd kon worden. ,,Waarom kon dat dan niet eerder? Ik snap dat je niet heel veel leidinggevenden op een vakgroep kunt hebben, maar het is wel heel demotiverend als je je hele leven docent moet blijven, omdat er toevallig nergens een uhd-plek vrijkomt.'' Toen Johnson hoogleraar werd in Groningen is de functie van universitair hoofddocent die ze in Utrecht achterliet overigens weer opgeheven.

De Aspasiamaatregel heeft duidelijk effect gehad: tussen 1999 en 2001 steeg het aandeel vrouwelijke uhd's van 9,4 procent naar 11,8 procent, en na een tweede ronde zelfs naar 14,4 procent. Binnen drie jaar zijn ten minste vijf van de dertig vrouwen die in de eerste ronde een Aspasia-toekenning kregen bevorderd tot hoogleraar. Een mooie score, hoewel alles relatief blijft: in 2003 bungelde Nederland in een internationale vergelijking bijna onderaan wat het aandeel vrouwelijke hoogleraren betreft. Alleen Botswana deed het nog slechter.

Waarom het weinig vrouwen lukt om door te dringen tot de wetenschappelijke top, blijft voor Johnson schimmig. ,,Kinderen krijgen is een hindernis. Zelf heb ik er geen. Misschien is het inderdaad moeilijker om als vrouw tussen de 'old-boys' te komen. Het is ook niet mijn eigen leeftijdsgroep, dat maakt het moeilijker.'' Maar wat werk betreft hebben mannen en vrouwen volgens de hoogleraar eenzelfde aanpak. ,,Pas in de privésfeer ga je de echte verschillen zien.''

Zolang niet precies duidelijk is waar de oorzaken liggen, vindt ze het geen probleem dat vrouwen een handje worden geholpen. ,,Als de verhoudingen zo scheef zijn, dan moet je wel ingrijpen.''

_________________
Piracy - Now Playing at a Website near you...


ma dec 13, 2004 2:53 am
Profiel WWW
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 2 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB © phpBB Group.
Designed by Vjacheslav Trushkin for Free Forums/DivisionCore.
phpBB.nl Vertaling