Het is nu do sep 21, 2017 6:55 am




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 
 lief studeer maatje we zijn je nog niet vergeten........... 
Auteur Bericht
Wannabe

Geregistreerd: do nov 07, 2002 9:24 pm
Berichten: 3
Bericht lief studeer maatje we zijn je nog niet vergeten...........
Nooit had ik kunnen dromen ofwel voorstellen dat ik ooit verliefd zou kunnen worden op een Turkse jongen.. Maar nooit verwacht toch gebeurd in dit geval.. Ik zie het nog voor mij het lijkt de dag van gister.. Zijn ogen zijn mooi blauwe.. Zijn mooie zwarte haren.. Zijn glimlach.
Met kippenvel schrijf ik verder. we zaten op de bank bij hem thuis. Hij was privaat recht aan het bestuderen en ik was hem aan het bestuderen. Hij was mijn studeer maatje.. zo noemde wij elkaar ik kon altijd zo om hem lachen.. ineens keek hij mij diep in mijn ogen.. ik wilde weg kijken maar het lukte mij niet; het moment was aangebroken.. ik was zo zenuwachtig; om niet te laten merken dat mijn lichaam bijna ontplofte van vlinders en zenuwen deed ik mijn ogen dicht.. ineens voelde ik koude lippen op de mijne.. het was een vreemd maar fijn gevoel.. wat moest ik nu? Ik gaf mij aan het moment over en voor ik het wist was het gebeurd.. mijn eerste zoen van hem.. mijn eerste zoen van een jongen.. mijn eerste echte aanraking; ik opende mijn ogen.. ik wilde het liefst nog langer genieten van het moment.. hij keek mij aan en glimlachte.. gaat het vroeg hij. Ik glimlachte zonder te weten dat dit de eerste en laatste keer zou zijn dat ik hem zoende..
We gingen weer verder aan het werk we hadden de volgende dag privaat recht en het was kei pittig. We spraken niet meer over die zoen.. die voor mij denk ik meer betekende dan voor hem.. ik keek op mijn horloge en het was al laat.. ik stond op en stelde voor om er mee te stoppen voor vandaag.. hij keek mij aan en glimlachte hij liep op mij af en kuste mij op mijn voorhoofd.. We namen afscheid en ik hoorde de deur in de verte dicht klappen.. Ik liep na te genieten van de kus.. Mijn eerste wel gemeende kus.. Ik belde snel een vriendin.. ze was dol enthousiast en we babbelde er bijna een uur over door..
Ik was eindelijk thuis aan gekomen, ik moest de volgende dag vroeg op en wilde lekker gaan slapen.. de volgende dag stond ik vol goede moed op.. mijn dag kon niet stuk ik zou hem vandaag weer zien en tja privaat recht kon mijn rug op..ik liep zingend de deur uit tram 6 bracht mij voor school en daar stapte ik uit...ik liep naar mijn college zaal en nam plaats.. ik keek rond maar kon geen blik of schim van hem opvangen.. ik begreep het niet, maar hij zal wel later komen dacht ik.. ik begon met goede moed aan mijn tentamen en het ging aardig... ik liep naar een uur met een goed gevoel de collegezaal uit..
Ik pakte naar mijn telefoon en drukte op een sneltoets en daar hoorde ik een toet aan de andere kant van de lijn. Naar een paar keer overgaan nam er iemand de telefoon op. Ik moest ff denken ja het was hem wel.. hij nam een beetje slaperig op.. ik schreeuwde waar hij was. ik hoorde hem schelden en hij had zich verslapen. Hij baalde echt heel erg, maar ja hij kon er nu niks meer aan doen.. hij besloot om voor een andere tentamen te gaan leren en ik wilde ff de stad in.. in de stad kwam ik een vriendin tegen. Ze was met een kei leuke jongen. Ze stelde mij voor en ik was meteen helemaal weg van hem.. naar een uur bleek hij mij ook leuk te vinden. Mijn vriendin moest eerder naar huis dus bleven wij samen over. Hij vroeg of ik nog zin had om wat mee te gaan drinken Ik keek hem aan en glimlachte duhh natuurlijk had ik daar wel zin in.. de avond vloog voorbij en ik kreeg zijn nummer.. de dagen daarop waren echt een paradijs op de aarde.. ik wist niet wat mij overkomen was.. ik vergat alles om mij heen.. mijn studeer maatje belde mij nog wel eens, maar ik had geen zin in hem als ik wist dat hij het was dan nam ik niet op.. op school zei ik alleen nog maar hallo hij kon mij niks meer interesseren ik was nu verliefd op een ander.. de weken gingen voorbij de maanden.. tot ik er achter kwam dat mijn geliefde een player was hij deed zich voor als een ander.. ik was er helemaal kapot van.. ik wilde het niet geloven.. ik wilde het niet begrijpen ik was echt helemaal van de wereld.. ik was het spoor bijster.. ik wilde niet denken in oorzaak gevolg.. ik wilde alleen weer verliefd zijn..

ik kan het mezelf nog herinneren als de dag van gister we hadden presentaties en ik zag mijn studeer maatje voor de klas staan.. ik had hem de laatste tijd ontlopen.. ik wilde niks meer van hem weten.. het zou toch nooit wat kunnen worden.. tja dan moest het maar op de botte manier..
Hij had nooit aan mij gevraagd wat er aan de hand was tussen ons.. hij negeerde mij op een gegeven moment helemaal. Toen ik hem daar zag staan voor de klas.. ging er een stoot door mijn lichaam ik miste hem.. ik miste de goede oude tijd.. ik had hem laten zitten voor een player.. als ik dat geweten had dan had ik het nooit zo aangepakt.. ik wilde alles omdraaien maar dat kon niet meer.. ik wilde het liefst op hem aflopen en hem zeggen dat het mij spijten.. dat ik ongelofelijk spijt had van mijn kinderlijk gedrag.. ik wilde het zo graag goed maken maar niet nu.. ik wilde er nog even mee wachten.. wachten tot het juiste moment.. .
ik keek hem aan ineens keek hij strak in mijn ogen.. ik wist niet waar ik kijken moest.. toen ik weg keek gebeurde het geen dat mij tot de dag van vandaag nog steeds achtervolgt en mij zal blijven achtervolgen tot aan mijn dood..
Hij zakte neer.. hij begon ineens te schuim bekken.. ik schrok er zo van.. ik gilde zijn naam.. de docente sprong uit haar stoel en schreeuwde dat iemand 112 moest bellen.. iedereen was geschokt en in de war.. ik wist niet hoe ik moest reageren.. ik was bang.. wat zou er met hem aan de hand zijn? ik hield strek vast dat het niks ergs was.. ik bidden elke avond voor hem.. in de hoop dat het hem zou helpen.. in de hoop dat het niks ergs zou zijn...

Een zonnige middag ging mijn telefoon ik zat gezellig op het terras.. ik was aan het genieten van een glaasje heerlijk lipton.. ik nam de telefoon op.. hallo met mij.. aan de andere kant van de telefoon hoorde ik iemand huilen het was een vriendin.. ze had net slecht nieuws gehad.. mijn studeermaatje had hersenvliesontsteking.. ik wist niet wat ik hoorde.. mijn hart ging te keer.. ik was bang.. ik wilde naar hem toe.. zonder er ook maar verder over na te denken ben ik opgestaan en ben ik weg gelopen.. ik wist niet hoe en wat, maar ik wilde naar het ziekenhuis.. ik wist waar hij lag.. ik had het gehoord van andere bekenden die bij hem geweest waren.. ik liep richting zijn kamer.. mijn voeten werden steeds zwaarder en zwaarder.. ik wilde eigenlijk terug lopen.. ik wilde niet zien wat mij te wachten stond.. ik wilde niet geconfereerd worden met het geen waar ik al die tijd letterlijk schijt aan had maar ik liep door daar stond ik voor een groot raam...ik zag hem levenloos liggen.. hij zag er zo slecht uit.. hij was dunner geworden.. zijn ogen waren dicht.. ik kon niks van zijn gezicht aflezen.. ik voelde de koude rilleningen over mijn rug gaan.. ik voelde mezelf zo alleen.. ik liep op hem af.. ik keek hem aan.. hij keek niet terug.. levenloos lag hij daar en ik kon niks doen.. machteloos stond ik aan zijn bed.. ik wilde hem zo veel dingen zeggen.. zou hij mij horen ging er door mijn hoofd.. mijn ogen die konden het niet meer aan.. de tranen die ik probeerde te negeren wilde buiten hun slag slaan.. ze wilden bevrijd worden van mijn innerlijk gevoel.. ze wilde de vrij loop.. en die kregen ze.. de tranen bleven stromen.. het leek wel als of ze dit moment zagen als uitvlucht.. ik huilde nooit maar nu kon ik niet meer.. ik pakte zijn hand vast en haalde die naar mijn gezicht.. zijn hand voelde zo koud aan.. ik gaf er een kus op...
Ineens voelde ik een beweging.. hij kneep heel voorzichtig.. zijn ogen gingen openen en hij keek mij aan.. hij wilde iets zeggen, maar hij kon het niet.. dat deed mij nog meer pijn.. ineens hoorde ik een zuster binnen komen.. ik moest de kamer verlaten bezoek uur was nog niet begonnen maar hij moest rust hebben...
Ik kon de kamer niet verlaten.. ik voelde de steken in mijn hart.. waarom was ik er nu zo laat bij.. waarom heb ik hem nooit aangesproken.. toen hij nog kern gezond was.. waarommmmmmmmmmmm?? Elke dag stelde ik het uit.. ik hoor mezelf vorige week nog zeggen morgen bel ik hem..
De weg naar huis ging in een waas langs mij heen hij die ik lief had lag nu ziek op een bed.. een wild vreemd bed in een grote fabriek waar duizenden zieken mensen liggen wie zijn schuld was dit bleef er door mijn hoofd rond spoken.. wat was de oorzaak van zijn ziekte.. was het omdat ik hem in de steek had gelaten? was het omdat ik hem niet meer lief had? was het omdat ik voor een ander koos? Was het omdat hij was verdronken in zijn liefdes verdriet om mij?? ik ging letterlijk beetje bij beetje kapot.. ik wilde niet meer eten.. ik kon niet slapen.. het enige wat ik zag was zijn beeld.. zijn mooie ogen zijn lach.. dat was wat mij achtervolgde tot die ene dag dat ik het verschrikkelijke nieuws hoorde..
Mijn studeer maatje was gestopt met vechten.. hij was te moe.. hij kon niet meer.. hij wilde stoppen en onze schepper vond het genoeg... mijn studeer maatje was overleden.. ik heb nooit afscheid kunnen nemen zit met de dag van vandaag nog steeds met honderden vragen. ik heb hem een brief geschreven.. een brief schaamteloos geschreven vanuit het diepste oppervlakte van mijn hart.. ik heb de brief voorgelezen tijdens zijn afscheidsceremonie...


De brief

Jij die mij kon laten lachen..
jij die er altijd voor mij was..
jij die ik vertrouwde met mijn eerste kus...
jij mijn studeer maatje...

als ik een wens zou mogen doen zou ik wensen dat je terug kon komen..
als ik een wens zou mogen doen zou ik wensen dat ik je nog een keer zou mogen zien lachen..
als ik een wens zou mogen doen zou ik wensen dat je mijn vragen zou willen beantwoorden..
jij die ons zo vroeg verlaten heeft.. waarom is mijn vraag waarom?? Nooit zal ik je vergeten.. nooit zal ik je kunne vergeten.. jij bent een met mijn gedachten.. jij bent een onderdeel van mij.. jij bent vanaf het eerste moment mijn boezem genoot.. ik zal er mee moeten leren leven dat ik je heb verlaten.. dat ik je voor even uit het oog verloren ben.. maar je moet weten dat het mij spijt.. mijn spijt is zo groot.. ik moet er mee leren leven.. elke stap, elke dag herinner jij mij eraan dat het leven ineens een andere wending kan krijgen.. dat ik dingen niet als gewoon moet zien, maar het leven moet zijn als een geschenk, een geschenk van hogere machten.. die jou bij zich wilde hebben waarommmmm????? Het doet pijn.. zo veel pijn.. pijn die soms voor enkele seconde verdoofd wordt door jou glimlach.. die gegrift staat in mijn geheugen.
Waarom Mis ik je zo mijn studeer maatje?? Mijn laatste wens; Allah zorg aub goed voor hem...

Liefs je studeer maatje


do nov 14, 2002 2:14 am
Profiel WWW
Moderate Poster
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr nov 15, 2002 1:19 pm
Berichten: 181
Woonplaats: AMSTERDAM
Bericht 
machtig verhaal :cry: :cry:

_________________
LA TANSA DIKRO ALLAH

Afbeelding

Afbeelding Afbeelding


ma nov 18, 2002 10:13 pm
Profiel WWW
Addicted
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo apr 16, 2003 12:22 pm
Berichten: 1004
Bericht 
Mooi verhaal hoor. Het is iig een verademing om weer eens een verhaal te lezen dat niet opgebouwd is uit literaire kunstmatigheden!!
Is het trouwens echt gebeurd?

_________________
Dancing is a vertical expression of a horizontal desire.


vr apr 18, 2003 2:49 pm
Profiel WWW
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB © phpBB Group.
Designed by Vjacheslav Trushkin for Free Forums/DivisionCore.
phpBB.nl Vertaling