Het is nu do aug 24, 2017 5:08 am




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 
 Precair forum 
Auteur Bericht
ere-allochtoon
Avatar gebruiker

Geregistreerd: za nov 02, 2002 5:30 am
Berichten: 7534
Woonplaats: Eindhoven
Bericht Precair forum
Afbeelding

Deze zaterdag 12 februari om 2 uur vindt op de Plantage Doklaan in Amsterdam het PrecairForum plaats, een forum over bestaansonzekerheid. Het Forum wil aanzet geven tot discussie & actie door Nederlandse en internationale groepen bijeen te brengen die actie voeren rond een van de volgende thema’s: 1) Migratie 2) Flexwerk, en 3) De Stad.

De term precair of bestaansonzeker – of het nu is als legale of geïllegaliseerde migranten, als werkelozen zonder recht op een uitkering, als free-lancers, uitzendkrachten of part-timers – verwijst naar de permanente fragiliteit van je inkomen, je werk en je huisvesting.

Het Forum zal bestaan uit een panel gedeelte gevolgd door drie interactieve workshops over doe-het-zelf syndicalisme voor flexwerkers, de positie van domestic workers (migrantenwerksters) en als laatste woonstrijd en het gevecht om de ruimte in de stad.

Onderdeel van het forum is mensen uit te dagen om een kort essay (600 woorden) te schrijven over precairheid. Ik kwam deze tekst tegen, en ik weet ook wel dat het niet super geschreven is, er veel vreemde woorden in staan en het allemaal wel heel erg links is, maar ik vind de kern van de tekst heel wezenlijk voor waar het nu om gaat, dus ik zet hem lekker toch hier neer! :)

Citaat:
Als we de geschiedenisboeken openslaan, kunnen we lezen dat Margaretha van Parma, regent van de Lage Landen in naam van haar broer de Spaanse koning Philip II, aan de Nederlandse adel vroeg het protestants wordende volk harder aan te pakken. Ze kreeg het antwoord dat zoiets onmogelijk was, gegeven de “onzekerheid van hun positie en gezag”. De mensen stelden zich onbuigzaam op, en de adel was ‘precair’. Dit was eind zestiende eeuw.

In de vroege twintigste eeuw, daarentegen, is precairheid een doorsnee situatie geworden, nu steeds grotere aantallen mensen worden getroffen door een niet zo stille ‘revolutie van de reactionairen’ tegen de verzorgingsstaat en alle beloften van lange-termijnzekerheid waar die voor stond. Vandaag is het socialisme voor de rijken (denk belastingverlichting, hypotheekrente-aftrek en ‘corporate welfare’), terwijl het grote publiek deelneemt in de geneugten van de ‘risicomaatschappij’. Blader door de Wall Street Journal en overtuig jezelf dat belasting waardeloos is en solidariteit een uur in de wind stinkt.

De Franse filosoof Paul Virilio waarschuwde voor de haat die de (post-)moderniteit koestert voor de toekomst (en net zo goed voor het verleden) in haar fundamentalistische aanbidding van winst op de korte termijn (tegen de laagst mogelijke kosten). ‘Externalisering’ is het moeilijke, en met opzet verhullende woord dat economen gebruiken voor – en ter rechtvaardiging van – de pogingen van kapitaal alle waarden overboord te zetten die sociale vooruitgang mogelijk maakten. Maar zei Margaret Thatcher inderdaad niet dat er niet zoiets bestaat als “de maatschappij”?

Nog zo’n ‘Viriliaans’ begrip is dat van “endo-kolonisatie”. Net als gevangenen van instortende wolkenkrabbers te horen krijgen dat ze moeten ‘invacueren’ (vluchten naar de binnenkant van het gebouw), zoekt kapitaal nu naar de onderwerping van alle aspecten van het leven in een beweging die beschreven wordt als de ‘kolonisatie van de geest’, of, iets prozaischer, de absolute heerschappij van de markt en haar ideologie, door Ignacio Ramonet gedefinieerd als een ‘pensee unique’, of ‘one-idea-system’. Waarom je zorgen maken over een gebrek aan ‘echt’ territorium om te veroveren, als daar een hele wereld te koloniseren valt?

Wat deze revolutie simpelweg betekent is het einde van werk-zoals-we-dat-kennen. Tot nu toe was werk altijd een erg belangrijk onderdeel van het menselijk leven, maar het leven zelf was opgesplitst in vele aspecten, zowel in plaats als in tijd. Parallel hieraan waren maatschappijen opgedeeld in verschillende invloedssferen, door de (extended/uitgebreide) familie, staat, kerk, door cultuur, en natuurlijk ook de economie. Maar vandaag bepaald mondiaal kapitaal dat alles ‘business’ is, en alle vormen, momenten, en omgevingen van het leven worden beschikbaar of opofferbaar als overbodige lasten die het winstoogmerk vertroebelen.

Terwijl commercialisering en commodificatie op zoek gaan de diepste diepten van het menselijk bestaan, krijgt het motto van Marx over de ‘omkering van alle waarden’ een absolute geldigheid. En geen concept illustreert dit zo duidelijk als precairheid. Precairheid – bestaansonzekerheid – is simpelweg overal, en allemaal worden we eraan onderworpen. En aangezien dit opzettelijk beleid is, duidt het op de totale omkering van het streven naar zekerheid en welzijn voor het grootste aantal, een streven dat sinds de Verlichting de overhand had – dubieuze uitspraken die het tegendeel beweren (mensenrechten, anyone?) ten spijt.

Vandaar dat niet alleen werk precair is geworden, maar het leven in het algemeen en in al haar domeinen. En al deze domeinen zijn verbazingwekkend verstrengeld, en diep vervlochten. Dit wordt kristalhelder als we ‘precairheid’ vervangen door die zo alomtegenwoordige en actuele term: flexibiliteit. Het is de term die mainstream-economen en politici verkiezen boven de onnoembare verwant, terwijl ze flexibiliteit prijzen als de ultieme deugd, als eerste voorwaarde voor het economische overleven – voor bedrijven, welteverstaan, over mensen hebben we het niet eens.


Flexibiliteit op de werkplek is een bekend thema, iets dat snel een mantra aan het worden is, dat zelfs vakbonden bekeerd heeft. Maar wat is flexibiliteit als het toegepast wordt op gezondheidszorg? (alleen beschikbaar als het gepaard gaat met ‘effectieve vraag’), onderwijs (alleen voor een stevig collegegeld, aangezien het een ‘investering in jezelf’ is), Pensioenen en uitkeringen? (alleen als je genoeg gespaard hebt – en kapitaal je spaargeld niet verspild heeft), Kennis? (niet langer ‘vrij’, maar het terrein van een genadeloze oorlog over ‘intellectueel eigendom’), Huisvesting? (marktconform onroerend goed sluit verstoringen als de ‘sociale huur’ uit), Cultuur? (nu het gebied van ondernemers, zelfs al zijn het ‘culturele’), Openbaar vervoer? (‘de bus is voor losers’ - nog een beruchte uitspraak van premier Thatcher) Het Milieu? (te goedkoop om te plunderen, te duur om te onderhouden).

Stadscentra zijn niet langer sociale gemeenschappen, maar commerciele ondernemingen. Kwakkelende industrieen van de ‘tweede golf’ worden opgeofferd in het belang van ‘immateriele productie’, voortgedreven door ‘cognitieve arbeid’ in een ‘kenniseconomie’. Concurrentie loopt uit de hand, en steden moeten ‘creatief’ worden, opnieuw een variatie op het thema van flexibiliteit, of de race verliezen. Precairheid is de regel die voor ieder geldt, behalve voor de rijksten en meest machtigen. Migranten, die altijd al precair waren, nu steeds vaker geslachtofferd en gecriminaliseerd, staan op de laatste tree van de piramide. En hun situatie is een extreem van wat ons allemaal te wachten staat.

Om het allemaal af te ronden, is er de toenemende terugtrekking van de staat van haar plichten ten opzichte van de burgers, als deel van deregulering en liberaliseringsbeleid, wat mogelijk wel de ultieme vorm van ‘flexibiliteit’ is – nu de autoriteiten naar meer winstgevende gebieden trekken (“the business of government is business”) maar het soevereine recht behouden (zo niet legitiem) de mensen te onderdrukken en repressie toe te passen. En met dat doel is de wet zelf ‘flexibel’ geworden: oneindig en onbepaald, moeilijk om te handhaven maar nog meer om te gehoorzamen, waardoor iedereen een misdadiger op voorlopig verlof, als permanente interne vluchtelingen van een bepaald soort “Empire”.

DaDaRa, de Nederlandse kunstenaar bekend om zijn psychedelische flyers voor dansfeesten, maakte ooit een jas van wapens met het motto: “Gisteren is Geschiedenis – Vandaag is een Geschenk – Morgen is een Mysterie”. Misschien is dit de beste samenvatting van het hedendaagse kannibaalse kapitalisme.

Patrice Riemens

_________________
Illegaal ben je niet, illegaal wordt je gemaakt.


vr feb 11, 2005 4:24 am
Profiel WWW
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB © phpBB Group.
Designed by Vjacheslav Trushkin for Free Forums/DivisionCore.
phpBB.nl Vertaling