Het is nu wo mei 24, 2017 7:55 am




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 
 Papa en mama: niet bij elkaar terug 
Auteur Bericht
Addicted
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr jan 10, 2003 7:01 pm
Berichten: 8759
Woonplaats: Tiel
Bericht Papa en mama: niet bij elkaar terug
Papa en mama: niet bij elkaar terug
Door Monique de Knegt

Ben je eindelijk gescheiden, moet je nog aardig doen tegen elkaar vanwege de kinderen.

,,Onze kinderen hopen dat we weer bij elkaar komen, maar eigenlijk voer ik steeds een toneelstukje op.''

Na zes rechtszaken over de kinderen, zitten Manna (38) en Sander (42) toch samen in de huiskamer. Hun zoon wordt tien jaar en viert zijn feest thuis bij mama. Papa is ook uitgenodigd en eet mee. Toen de bel ging, renden de drie kinderen naar de deur en omhelsden papa. ,,Nee, ik niet'', schampert Manna. ,,Ik ga hem niet zoenen. Ik neem z'n jas aan, hij gaat op de bank zitten met een kopje koffie en de kinderen zijn gelukkig.''

Sander: ,,Ik feliciteer haar ook niet. Wij zijn gescheiden. Ik kom niet bij háár op bezoek, maar bij de kinderen. Voor de kinderen praten we met elkaar. Het is eigenlijk een toneelstukje. Dat is wel eens ongemakkelijk ja.''

Door bemiddeling en het verstrijken van de tijd zijn de diepste wonden geheeld. Nog niet zo lang geleden konden Manna en Sander elkaar niet luchten of zien. De verjaardagen van de kinderen werden bij ieder apart gevierd. En als pappa de kinderen kwam halen omdat het 'zijn' weekend was, bleef hij altijd in de auto zitten. Praten deden ze via advocaten. Manna: ,,De omgang is verbeterd sinds 'die griet' bij hem weg is. Die bemoeide zich overal mee.''

Nu gaan ze ook samen naar een ouderavond van de kinderen. De onderlinge contacten zijn altijd functioneel en nooit voor de gezelligheid. Sander: ,,Het is in het belang van de kinderen dat je goed met elkaar omgaat, maar het moet wel duidelijk zijn dat het is afgelopen. Ik heb de kinderen keer op keer uitgelegd dat we niet meer bij elkaar zijn. Want ze willen, zeker in het begin, dat je weer samen komt. Daar doen ze van alles aan. Dan hebben ze bijvoorbeeld mamma aan de telefoon en krijg je ongevraagd de hoorn in je hand gedrukt: pappa, hier heb je mamma even.''

Huilend aan een been

Sandra (35) en John (38) doen 'in het belang van de kinderen' zoveel mogelijk samen. Als een van hen de kinderen komt halen, wordt er gezoend als begroeting en is er altijd een moment van 'overdracht' onder het genot van een kopje thee of koffie. Eén keer in de week eten ze gezamenlijk en laatst zijn ze met z'n viertjes een dagje uit geweest. ,,Het was als vanouds, zegt John. ,,Het ging goed, zegt Sandra. ,,Alleen het afscheid nemen is heel moeilijk. De kinderen, vooral de oudste van vijf, klemmen zich aan benen, huilen en willen niet dat pappa of mamma weer vertrekt.''

De feestdagen zijn vaak een heikel punt, maar bij Sandra en John verloopt het vrij harmonieuws. Sinterklaas wordt gezamenlijk gevierd en op één van de twee kerstdagen is het gebroken gezinnetje ook weer één. John: ,,Ons dochtertje is de enige in de klas met gescheiden ouders. Kinderen praten daarover. Net als met Kerst, staat er een boom en zijn andere gezinnen samen. Dat gevoel willen we onze kinderen dan ook geven. Sandra: ,,Het is mooi om van de feestdagen een gezinsherinnering te hebben.

De gemakkelijke omgang tussen de exen bevreemdt veel mensen. Sandra: ,,Omdat wij nooit ruzie maakten, kwam de scheiding voor veel mensen totaal onverwacht en nu is die ruzie er nog steeds niet. Bijna dagelijks wordt mij gevraagd of onze omgang niet te verwarrend is voor de kinderen. Dat raakt je wel.''

Onechte onderonsjes

Scheiden is één ding, maar hoe ga je vervolgens met elkaar om als ouders? En welke rol spelen kinderen daarin? Moet je naar de verjaardag van je ex gaan omdat je dochter dat zo graag wil?

,,Een kind heeft altijd een herenigingwens, weet Pieter Vermeulen. Hij heeft een praktijk voor echtscheidingsbemiddeling en schreef onlangs het boek 'Scheiding en Ouderschap'. ,,Je kunt kinderen hun hoop op hereniging niet verbieden, maar je moet die ook niet voeden. Het is essentieel dat ouders de werkelijkheid bieden die er is. Kinderen moeten ook een begin maken met een verwerkingsproces. Als ouders voortdurend dingen samen blijven doen, komt dat proces niet op gang en blijft elk afscheid een drama.

De onderonsjes zijn misschien voor ouders wensgedachten of boetedoeningen uit schuldgevoel, maar zijn niet in het belang van kinderen. ,,Pappa kan pas spontaan langs fietsen als de kinderen een begin hebben gemaakt met de verwerking van de scheiding. Zeker het eerste jaar kun je niet duidelijk genoeg zijn, aldus Vermeulen.

Geen vaders dus die regelmatig aanschuiven, geen gezamenlijke Sinterklaasviering, geen vakanties als 'vanouds omdat de kinderen dat zo gezellig vinden. ,,Nederland heeft een opvoedingscultuur waarin het kind centraal staat. Dat is een misvatting. Het kind staat aan de zijlijn. Kinderen hebben er recht op hun ouders gelukkig te zien, als voorbeeld voor hun verdere leven.

Met tasje bij de deur

Esmee Brand, teamleider van het Bureau Kinderen en Scheiden in Tilburg merkt dat exen de meeste moeite hebben met het loskoppelen van de rol van ouder en die van partner. ,,Mensen zijn vaak gekwetst. Ze zouden best tot een afspraak kunnen komen, maar soms lijkt het erop dat ze vooral willen laten zien hoe dwars ze kunnen liggen.

In vijf sessies proberen mediators (omgangbemiddelaars) partners tot eensluidende afspraken te laten komen. In het ene geval lukt het om exen gezamenlijk naar een ouderavond te krijgen. In het andere geval wordt afgesproken dat moeder gaat en vader later informeert in een e-mail. Brand: ,,Als iemand per se zijn ex niet wil zien, kun je beter afspreken dat het kind om zes uur met jasje en tasje bij de deur klaar staat. Dan loop je niet het risico van ordinaire scheldpartijen.''

Als de verwijten over en weer zijn verstomd, is de omgang vaak nog steeds stroef. Volgens Vermeulen doen exen er verstandig aan hun grenzen in territorium en intimiteit te bepalen en uit te spreken. Zeg gewoon dat je niet wil zoenen, dat voorkomt veel ongemakkelijk gedraai in de huiskamer. Laat weten dat je niet gediend bent van spontane bezoekjes of bemoeizucht.

Nieuwe geliefde

John vindt dat hij zich een goede vader toont als hij zich zorgen maakt over de vakantiebestemming van de kinderen met zijn ex. ,,Ik heb vraagtekens gezet bij een stad, hartje zomer in Marokko, geen zwembad in de buurt. Dat zijn niet de vakanties die wij gewend waren te vieren. Ben alert op de hoge temperatuur, het eten en drinken, heb ik gezegd, en denk niet alleen aan jezelf. Zij houdt van de stad, maar de kinderen willen natuurlijk zwemmen en zo. Ik heb het allemaal gezegd, maar ja, je bent machteloos.''

Sandra ergert zich mateloos aan de ongerustheid van haar ex. Alsof zij niet goed voor de kinderen zal zorgen. ,,Ik heb nieuwe vrienden van Marokkaanse afkomst om me heen. Dat beangstigt hem. Hij heeft al eens gezegd: als mijn kinderen maar geen moslim worden.''

Als er een nieuw partner in het spel komt, komen er vaak weer oude conflicten boven. Exen vervallen in oude patronen en denken te weten wat goed is voor de ander. De communicatie bemoeilijkt en verhardt. Heel wat bemiddelaars zien de ex-en dan weer opnieuw op de stoep staan. Advies aan de nieuwe partner: blijf op de achtergrond, zeker in het begin word je gezien als een indringer.

Met de komst van de nieuwe geliefde is het doorgaans gedaan met de gezamenlijke activiteiten. Ook Sandra die nu nog veel deelt met John, voorspelt dat dan alles anders wordt. ,,Nu vieren we de verjaardagen van de kinderen daar waar ze zijn. Maar als hij straks een vriendin heeft, kom ik niet als zij er is. Ik zou willen weten wanneer ze komt, dan ga ik daarna. En de kinderen kunnen zeuren wat ze willen, maar naar het huwelijk van hun pappa ga ik niet. Dat doe je niet, al was het alleen maar voor haar.

_________________
Piracy - Now Playing at a Website near you...


vr feb 04, 2005 1:47 am
Profiel WWW
ere-allochtoon
Avatar gebruiker

Geregistreerd: za nov 02, 2002 5:30 am
Berichten: 7534
Woonplaats: Eindhoven
Bericht 
Citaat:
,,Nederland heeft een opvoedingscultuur waarin het kind centraal staat. Dat is een misvatting. Het kind staat aan de zijlijn. Kinderen hebben er recht op hun ouders gelukkig te zien, als voorbeeld voor hun verdere leven.


Volgens mij is dit heel belangrijk. Hoe wil je iemand gelukkig maken als je zelf alleen maar krampachtige toneelstukjes opvoert?

_________________
Illegaal ben je niet, illegaal wordt je gemaakt.


vr feb 04, 2005 3:58 am
Profiel WWW
Addicted
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr jan 10, 2003 7:01 pm
Berichten: 8759
Woonplaats: Tiel
Bericht 
In het verlengde daar van neem ik mezelf als "verantwoordelijke ouder" ook niet al te serieus. Ik wil het zelf ook leuk hebben :)

_________________
Piracy - Now Playing at a Website near you...


vr feb 04, 2005 12:27 pm
Profiel WWW
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 3 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB © phpBB Group.
Designed by Vjacheslav Trushkin for Free Forums/DivisionCore.
phpBB.nl Vertaling